(Tıp Meslekleri Uygulamalarına Dair Yasa)
Kanun No:1219
(RG:14 Nisan 1928 / 863)

BİRİNCİ BÖLÜM

HEKİMLER

        Madde:1-Türkiye Cumhuriyetinde hekimlik yapmak ve ne biçimde olursa olsun hasta tedavi edebilmek için Türkiye Tıp Fakültesinden diploma almak ve Türk olmak gereklidir.

        Madde:2-Yukarıdaki maddede yazılı diplomanın geçerli olabilmesi için diplomasının Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı'nca onaylanmış ve kaydedilmiş olması gereklidir. Hekimlik yapmak isteyen asker hekimler de diplomalarını onaylatır ve kayıt ettirirler. Ancak zorunlu hizmetlerini yaptıkları sürece diplomaları alıkonulan hekimler bu süre içinde dahi hekimlik yapmaya izinlidirler.

        Madde:3-Yukarıdaki maddelerde belirtilen hekim diploması ile cerrahi veya alt dallarında uzman olduğuna dair bu yasanın tanımları gereğince gerekli belgeleri olmayan hiçbir kimse cerrahi ameliye yapamaz. Küçük cerrahi ameliyelerini her hekim yapabilir. Sağlık Bakanlığı'nca açılan ve yönetilen okullardan mezun olan sağlık memurları ve bu okullara eşdeğer okullardan mezun olup mezuniyet belgeleri Sağlık Bakanlığı'nca onaylanıp kayıt edilenler -yönetmeliklerinde yazılı olanlar ile sınırlı kalma koşulu ile- küçük ameliyeleri yapabilir. Nitelik ve koşulları bu kanunla saptanmış olan sünnetçiler sünnet ameliyesini yapabilirler.

        Madde:4-Yabancı ülkelerin tıp fakültelerinden mezun Türk hekimlerinin Türkiye'de hekimlik yapabilmeleri için Sağlık Bakanlığı'ndan ve Üniversite Tıp Fakültesi Profesörler Kurulundan seçilmiş bir jüri tarafından, kimliklerine bakıldıktan sonra, diplomalarının Türkiye tıp fakültesi ders programının ve öğrenim süresinin aynı veya benzeri bir fakülteden bütün sınav dönemleri geçirilerek alınıp alınmamış olduğu araştırılır. Bu koşullarda alınmış olduğu anlaşılan diplomalar kabul edilip, Sağlık Bakanlığı'nca onaylanarak kütüğe geçirilir ve sahiplerinin hekimlik yapmalarına izin verilir. Bu koşullara uygun olarak alınmamış diplomaların sahipleri tıp fakültesi profesörler kurulunca seçilmiş bir jüri karşısında, Sağlık Bakanlığı’ndan gönderilecek bir görevli de bulunduğu halde teori ve pratikten bir sınav geçirirler. Bu sınavın şekli Sağlık Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlıkları tarafından beraberce kararlaştırılır. Ancak Türkiye Tıp Fakültesi öğrenim süresine ve ders programlarına göre okumamış olanlar eksiklerini tamamlamak üzere tıp fakültesinde okuduktan ve staj gördükten sonra sınava girerler. Sınavları başaranların hekimlik yapmalarına usulüne göre izin verilir.

        Madde:5-Özel muayenehane açmak veyahut evinde hasta görmek suretiyle hekimlik yapmak isteyen her hekim hasta kabulüne başladığından itibaren en çok bir hafta içinde isim ve kimliğini, diploma gün ve sayısını muayenehanesinin adresini ve varsa uzmanlık belgesini mahallin en büyük sağlık makamına kayıt ettirmek ve muayenehanenin nakli halinde en az 24 saat önce nakil durumunu bildirme zorundadır.

        Madde:6-Bir yerde hekimlik yaptığını kayıt ettiren hekim o yeri terk ettiği veya ne sebeple olursa olsun muayenehanesini kapayarak hekimlik yapmaktan vazgeçtiği takdirde en az 24 saat önce, kayıt edilmiş olduğu sağlık dairesine başvurarak kaydına işaret ettirir.

        Madde:7-Tümü veya bir kısmı Türk olan memur kullanan özel ve kamu kuruluşları ile Türk hastaları tedavi eden herhangi bir hayır ve sağlık kurumunda çalıştırılacak hekimlerin birinci ve ikinci maddelerde gösterilen nitelikleri haiz olması gerekir. Yetmiş yedinci maddede zikredilen yabancı hekimler bu hükümden müstesnadır.

        Madde:8-Türkiye'de hekimlik yapmak için bu yasada gösterilen nitelikleri haiz olanların genel olarak hastalıkları tedavi hakkı vardır. Ancak herhangi bir tıp dalında uzman olmak ve o unvanı ilan etmek isteyen hekimin Türkiye Tıp Fakültesinden veya Sağlık Bakanlığı'nca kabul ve ilan edilecek kuruluşlardan verilmiş veyahut yabancı ülkelerin tanınmış bir hastane veya laboratuarından verilip Türkiye Tıp Fakültesince onaylanmış bir uzmanlık belgesi olmalıdır.

        Madde:9-Uzmanlık belgelerinin nasıl alınacağı ve bu hususta uyulması gereken kurallar, bu yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonra Sağlık Bakanlığı'nca düzenlenecek bir tüzük ile saptanır.

        Madde:10-Usulüne uygun olarak akademik unvan almamış veya sekizinci maddede belirtilen belgeleri bulunmayan bir hekimin tıp eğitimi ve uzmanlığı ile ilgili unvanları kullanması ve bunları veya gerçeğe uymayan diğer nitelikleri herhangi bir yolla ve biçimde ilan etmesi yasaktır.

        Madde:11-Mahkemeler bilirkişi olarak bu kanun ile Türkiye'de hekimlik yapma yetkisini haiz hekimlere başvurabilir. Bilirkişi olan hekimlere nasıl başvurulacağı ve bunlara verilecek ücret ve tazminat miktarları hakkında Sağlık Bakanlığı ve Adalet Bakanlıklarınca müşterek bir yönetmelik çıkarılır.

        Madde:12-Hekimlik yapmak üzere bir yerde kayıt olan herhangi bir hekimin, dükkan ve mağaza açarak, her türlü ticaret yapması yasaktır.

        (…)

        Bir hekimin ikametgahı ayrık olmak üzere çeşitli yerlerde muayenehane açarak hekimlik yapması yasaktır.

        Madde:13-Bir kişinin beden ve ruh durumu hakkında yalnızca, bu yasa gereğince hekimlik yapma yetkisi olan hekimler rapor düzenleyebilir. Türkiye'de hekimlik yapma yetkisi olmayan hekimlerin raporları geçerli olamaz.

        Madde:14-22:Yürürlükten kalkmıştır.

        Madde:23-Genel ve yerel anestezi ile yapılan bütün ameliyelerin kesinlikle, uzmanlık belgesi olan bir hekim ile beraber diğer bir hekim tarafından yapılması gereklidir. Uzman bulunması ve çağrılması olası olmayan yerlerde yapılması zorunlu ameliyeler ile acil ve olağanüstü durumlar bu hükmün dışındadır.

        Madde:24-Mesleklerini uygulayan hekimler hastalarını kabul ettikleri yer ile muayene saatlerini ve uzmanlıklarını bildiren ilanlar verebilirler. Diğer biçimde ilan, reklam ve benzerlerini yapmaları yasaktır.

        Madde:25-Diploması olmadığı halde -çıkar sağlama amacı ile de olmasa nasıl olursa olsun, hasta tedavi eden veya hekim unvanını kullanan kişi bir aydan altı aya kadar hapis ve 750 TL'dan 15.000 TL'ya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır. Yapılan uygulama sonucu Türk Ceza Kanunu'nca daha ağır ceza gerektiren bir suç olmuş ise, o eyleme uygun ceza verilir.

        Madde:26-Bu yasaya uygun olarak hekimlik yapma yetkisi olmayan veya her ne suretle olursa olsun, meslekten men edilen bir hekim mesleğini uygularsa, 750 TL'dan, 6.000 TL'ya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır.

        Madde:27-5, 6, 10, 12, 15, 23, 24'üncü maddelerin hükümlerine uymayan hekimler 150 TL'dan 3.000 TL'ya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır.

        Madde:28-Ağır hapis veya beş seneden fazla hapis veya ömür boyu kamu hizmetinden men veya meslek ve sanatı kötüye kullanma suretiyle işlenmiş bir eylemden dolayı iki kez mahkemece meslek ve sanat uygulamasının durdurulması cezası alanlar veya meslek uygulamasına engel ve iyileşmeyecek bir ruh hastası olduğu saptanan hekimler Sağlık Bakanlığı’nın önerisi ve Yüksek Onur Kurulu kararı ile mesleklerini uygulamaktan yasaklanır ve diplomaları geri alınır.

        Madde:29-68:Diş hekimleri, ebeler, sünnetçiler ve hastabakıcı hemşireler ile ilgilidir.

        Madde:69-Hekimler, diş hekimleri, dişçiler ve ebeler bu yasada açıklanmayan ve diğer yasa ve tüzükler ile kendilerine verilen tüm görevlerin yapılması ile yükümlüdürler.

        Madde:70-Hekimler, diş hekimleri ve dişçiler yapacakları her çeşit ameliye için hastanın, hasta küçük veya hacir altında ise, veli veya vasisinin önceden rızasını alırlar. Büyük cerrahi ameliyeler için bu rızanın yazılı olması gereklidir(Veli veya vasisi olmadığı veya bulunamadığı veya üzerinde ameliye yapılacak kişi görüş belirtecek durumda değil ise, rıza koşulu aranmaz). Tersine davrananlardan, ilgilinin şikayetine bağlı olma koşulu ile 300 TL'dan 6.000 TL'ya kadar hafif para cezası alınır.

        Madde:71-Hekimler, diş hekimleri, dişçiler ve ebeler ile hastalar arasında tedavi ücretinden dolayı doğacak anlaşmazlıklarda -anlaşma konusu olan ücret ne olursa olsun- Sulh Mahkemelerine başvurulur. Yalnız iki yıl geçerse bu hak kaybolur.

        Madde:72-Mesleklerini uygulayan hekim, diş hekimleri, dişçiler ve ebeler, örneğine göre Sağlık Bakanlığı tarafından düzenlenen, yerel sağlık yöneticilerince onanmış, hastaların ad ve kimliklerini kayıt için basılan bir protokol defteri tutma zorundadırlar. Bu defterlerdeki kayıtlar, ücretten doğan davalarda sahibi lehine delil sayılabilir. Şu kadar ki, iddiaya kanıt olan kaydın doğru olmadığı belgeler ve diğer güvenilir kanıtlar ile kanıtlanabilir.

        Madde:73-Protokol defterinde bozmalar(tahrifat) yapan ve gerçeğe aykırı bilgi yazan hekimler, diş hekimleri, dişçiler ve ebeler ceza yasasının 345'inci maddesi uyarınca cezalandırılır.

        Madde:74-Sağlık Bakanlığı gerekli görülecek bölgelerde ücret anlaşmazlıklarında mahkemelerce gözönüne alınmak üzere en az ve en çok tedavi ücret tarifeleri düzenleyebilir.

        Bu bölgeler tabip odaları sınırları ile sınırlıdır.

        Madde:75-Tıp mesleklerinin uygulanmasından doğan suçlarda mahkemelerin uygun göreceği bilirkişinin rey ve görüşüne başvurma özgürlükleri saklı kalmak koşulu ile Yüksek Sağlık Şurası'nın görüşü sorulur.

        Madde:76-Ölen hekim, diş hekimi, dişçi, ebe, sağlık memuru ve hastabakıcıların diploma veya mezuniyet belgeleri veya ruhsat belgeleri alınarak Sağlık Bakanlığı'nca seçilen bir kurul önünde iptal edildikten sonra ailelerine geri verilir.

        Madde:77-Türkiye'de yasalara dayanan kazanılmış hakları tanınmış olan yabancı hekimler, diş hekimleri, dişçiler ve ebeler mesleklerini bu yasa hükümleri çerçevesinde uygulayabilirler.

        Madde:78-Bu yasanın yürürlüğe girdiği günden başlayarak "Belediye Hekimliği Uygulamaları hakkındaki 7 Rebiülahir 1278 (1862) günlü tüzük ve bu yasaya aykırı olan bütün hükümler yürürlükten kalkmıştır.

        Madde:79-Yürürlükten kalkmıştır.

        Madde:80-Bu yasada yazılı para cezası, hafif hapis ve bir seneye kadar hapis cezasını gerektiren eylemlerin mahkemesi sulh mahkemelerinde ve daha ağır ceza gerektiren eylemlerin mahkemesi asliye mahkemelerinde görülür.

        Madde:81-Bu yasa yayınlandığı gün yürürlüğe girer.

        Madde:82-Bu yasanın hükümlerini uygulamaya Sağlık ve Sosyal Yardım, Adalet ve Milli Eğitim Bakanları görevlidir.
 

Tabebet Uzmanlık Tüzüğü

Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca hazırlamış ve Danıştayca incelenmiş bulunan ilişkin “Tababen Uzmanlık Tüzüğü” nün yürürlüğe konulması; Bakanlar Kurulanca 5.4.1973 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Kapsam :

MADDE 2. Bu Tüzükte gecen asistan deyimi,tababet dlallarından birende uzman olbimek için bilgi ve becerisini geliştirmek amacıyla özel mevzuatına ve bu Tüzük hükümlerine göre öğrenim, eğitim ve uygulama yapmak ve bilimsel esaslara göre yetiştirlmek üzere atanan kişi anlamın gelir.

3’üncü maddede yazılı kurumlarda uzmanlık eğitimi görmekte olanlar, ünvan ve kadroları ne olursu olsun., bu tüzüğün uzmanlık eğitimi ve uzmanlık belgesi yönünden asistan için öngörüldüğü esaslara tabiidirler.

Yabancı uyraklular , bu Tüzükte kendileri için öngörülen koşulları taşımak kaydıyla uzmanlık eğitimine kabul edilebilirler.

Uzman Yetiştirmeye Yetkili Kurumlar:
 

MADDE 3. Uzmanlar; tıp fakülteleri diş hekimliği fakülteleri, Gülhane Askeri Tıp Akademisi ile Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanllığınca yetkili kılınan sağlık kurumlarında yetiştirilir.

Ancak, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bağlı kurumlardıki İç hastalıkları, Çocuk Sağlığı ve hastalıkları, genel şirurşi kadın hastalıkları ve doğum asistanlarının , ilk ve son yılları dışındaki en çok bir yıllık asistanlık çalşmalarını yetkili kılan sağlık kurumları dışında kalan Devlek hastanelerinde yapmalarına Bakanlıkca karar verilebilir. 18. Maddede sözü edilen yeterlik fişleri , bu süre icin, yanlarında çalıştıkları uzmanlar tarafından doldurulur.

Asistanlıkla Bağdaşmayan Görevler:

MADDE 4. Asistanlar, bu Tüzük hükümlerine göre saptanan, eğitim – öğretim ve uygulama çalışmaları dışında kamu ve özel kuruluşlarda aylıklı veya aylıksız hiç bir görev alamazlar , çalıştıkları uzmanlık dalınlının uygulanmasından sayılmayacak işlerle görevlerdirilemezler.

Tababet Uzmanlık Dallarlı, Yan Dalları ve Asistanlık Süreleri:

MADDE 5. Tababet uzmanlık ana ve yan dalları, bunlardaki eğitim süresi ve rotasyınlar ek çizelgede gösterilmiştir.

Klinik ve laboratuvar şefleri ya da özel meevzuatına göre yetkili kılınan bilim dalı başkanları, asistanları, cizelgede öngörülmeyen rotasyonları yapmaya yektildirler.

Bakanlıkça yetkill kılınan sağlık kurumlarında uzmanlık öğrenimi yapmakta olan asistanlar, Bakanlığı gerekli gördüğü hallerde, eğitim amacıyla , uzmanlık eğitimi veren başka sağlık kurumlarında , ilgili fakültelerin kabul etmesi koşuluyla da tıp fakülteleri hastanelerinde çalıştırılabilirler.

Asistan Olma Şartları :

MADDE 6. Asistanlığa atanabilmek için;

A-1) Türk vatandaşı olmak ya da Türk soylu yabancıların Türkiye’de Meslek ve sanatlarını serbestçe yapabilmelerine , Kamu, Özel Kuruluş ve işyerlerinde çalıştırılabillmelerine ilişkin 2527 sayılı Kanun kapsamında sayılmak,

2 ) Kamu haklarından yoksun bulunmamak,

3 ) Taksirli suçlar dışında, ağır hapis yada 6 aydan fazla hapis ya da affa uğramış olsalar bileDevlerin şahsiyetine karşı işlenen suçlarla zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet , hırsızlık, dolandırıcılık , sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dollanlı iflas gibi yüz kızartıcı bir fiilden dolayı hapis cezasından hükümlü bulunmamak , sın iki yıl içinde olumsuz sicil almamış olmak,

4) Askerlikle ilgili bulunmamak ya da askerlik hizmetini yapmış olmak , bu görevi ertelenmiş ya da yedek sınıfa geçirilmiş yahut Askerlik Kanununun 86 ve 89 ‘uncu maddelerinde öngörülen durumlardan birine girmemiş ve askerliğini yapmamış olanlar bakımından uzmanlık yapacakları dal için bu Tüzüğün 5’inci maddesinde gösterilen sürelerin sonuna kadar otuziki yaşından gün almayacak durumda olmak,

5 ) Atamak için başvurmak ve atanma sırasında bağlı bulundukları meslek oralarınca , geçici süreyle de olsa,meslekten uzaklaştırıllmış bulunmamak,

6 ) Meslek ve sanatını uygullamasına ve uzman olmak istediği dalda çalışmasına sağllık yönünden engeli bulunmadığı 3’üncü maddede belirtilen kurumlarından alınan raporla belgelemek,

B- Türkiye’de Tbiplik Yapmaya Yetkili Olmak ya da,

1 ) Ortodonti ve diş protezi uzmanlık eğitimi için diş hekimliği fakültesi ya da diiy hekimliği yüksek okulu ,

2 ) Mikrobiyoloji ve klinik mikrobiyoloji uzmanlık dalı eğitimi için fen fakültesi biyoloji bölümü ya da veteriner fakültesi,

3) Biyokimya ve klinik biyokimya uzmanlık eğitimi için fen fakültesi ya da dengi fakültelerin kimya biyoloji bölümü , kimya yüksek okulu, eczacılık fakültesi, eczacılık yüksekokulu ya da veteriner fakültesi,

4 ) Tıbbi farmakoloji uzmanlık eğitimi için eczacılık fakültesi ya da meslek yüksikokulu, fen fakültesi kimya bölümü yara kimya yüksekokulu,

5 ) Tıbbi histoloji ve embriyoloji uzmanlık eğitimi için, fen fakültesi zoroloji bölümü ya da veteriner fakültesi ,

6 ) Fizyoloji uzmanlığı eğitimi için , fen fakülllltesi biyoloji ve kimya bölümü ya da kimya yüksekokulu ya da veteriner fakültesi,

C – Asistanlık Sınavını Kazanmış Olmak,

Muvazzaaf askerlik hizmetlerini sınav gününden üç ay sonra bitirecek olanlar asistenlık sınavına girebilirler.

Yabancıların Asistanlıkları:

MADDE 7. Türkiye ‘de uzman olarak yetişme isteyen yabancı uyruklular;

a) Türkiye veya yabancı ülkelerde resmen tanınmış bulunan tıp fakültelerinden yahut 6’ ncı maddede yazılı fakülte veya yüksekokullardan mezun olmak,

b) Türkiye ‘de asistanlık yapmalarına engel halleri bulunmarığı yatkili kişilerce saptanmış olmak,

c) Türkiye’de ikametlerine yetkili mercilerce izin verilmiş olmak,

d) Mesleki konuları izleyebilecek derecede Türkçe bilmek ,

e) Asistanlık süresince kendilerine burs verileceğini veya Türkiye ‘deki giderlerinin karşılacağını gökterir bir belge vermek şartıyla aylıksık olarak asistanlığa kabul olunabilirler.

Asistanlığı Giriş Sınav Yeri ve Günleri :

MADDE 8. Asistanlığa giriş sınavları Sağlık ve Sokyal Yardım Bakanlığınca yılda enaz bir defa olmak üzere Ankara ‘da yapılır.Sınav yer ve günleri 3 ay önceren saptanarak bütün illere duyurulur. Gerektiğinde yayım yoluylu da ilan edilir.

Tıp fakülteleri , diş hekimliği fakülteleri ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi ise sözü edilen giriş sınavlarını özel mevzuatına göre ve kendi kurumlarnda yaparlar.

MADDE 9. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca açılan asistanlık sınavlarına girmek isteyenler , sınav gününden 30 gün önce Bakanlıkta bulanaca şekilde yazılı olarak Bakanlığa başvurular. Bu günden sonraki başvurmalar ve postadaki gecikmeler dikkete alınmaz.

İstekliller , başvurmalarında, asistan olmak istedikleri dalı ve sınavı girecekleri yabancı dili belirtirler. Sınava giriş fişi , sınav gününden 15 gün önce kendilerine gönderilir veya verilir.

Sınavı kazandakları bildirilen ,6’ıncı maddede yazılı şartları haiz olduklarına ilişkin belgeleri, bildirim gününden itibaren 15 gün içinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına verirler. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığında görevli bulunanların sadece diploma ve sicil numaralarını bildirdikleri ve askerlik durumlarının 6’ıncı maddesi A fıkrası (d) bendinde yazılı şartlara uygunluğunu bendinde yazılı şartlara uygunluğu belgelendirmeleri yeterlidir.

Sınav Konusu ve Kapsamı :

MADDE 10. Asistanlık sınavları, yabancı dil ve meslek bilgileri dallarında yapılar.

Sınavlarda başarılı sayılabilmek icin 100 puan üzerinden , yabancı dilde en az 60, meslek bilgilerinden en az 70 puan almak gerekir. Meslek bilgileri sınavına girebilmek için , yabancı dil sınavını başarmış olmak zorunludur. Yabancı dil sınavı , yılda iki kez Bakanlıkça ya da Bakanlıkça yetkili kılınan bir kurumca yapılır.

Yabancı dil sınavında başarı gösterenler , buna ilişkin sınav sonuçlarının Bakanlıkça ilan edilen tarihten başlayarak tarihten başlayarak 2 yıl içinde bu Tüzük hükümlerine göre girecekleri sınavlarda yabancı dil sınavından bağışık tutulurlar.

Halk sağlığı ve aile hakimliği dallarında uzmanlık eğitim görecekler, meslek sınavına tabi tutulmazlar . Ancak , bu dallarda uzmanlık eğitimine başlayanlar , bu tarihten itibaren beş yıl süreyle başka bir dalda asistanlık sınavına giremezler.

Asistanlık Sınav Sorularının Hazırlanması ve Sonuçlarının Değerlendirllmesi:

MADDE 11. Asistanlık sınav sorularının hazırlanması ve sonuçlarının değerlendirilmesi Tababet uzmanlık Kurulunun saptayacağı esaslara göre Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak bir yönetmelikte belirtilir.

Tıp fakülteleri , diş hekimliği fakülteleri ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi bu hususu kendi mevzutına göre düzenlerler.

Asistanlığa Atama :

MADDE 12. Sağllık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca açılan asistanlık sınavını kazananlara aşağıdaki işlem uygulanır;

Her uzmanlık dalı asistalık sınavını kazananlar için , meslek grubu sınavında yüksek puan alanlardan başlayarak kadro sayısı kadar , asıl ve yedek liste düzenlenir. Meslek grubu puanlarının eşitliği halinde yabancı dil sınav puanı yüksekolanlara öncelik tanınır. Bunda de eşitlik olursa kura çekilir. Hazirlanan bu listeler Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca ilan olunur.

Listede asıl olarak adları bulunanlar asistanlık yapmak istedikleri kurum ve kuruluşların öncelik sırasına da kaydetmek suretyle hangi kurum veya kuruluşlarda görevlendirilmek istediklerini bir dilekçeyle ile ilanın yapıldığı günden başlayarak 30 gün içinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bildirmek zorundadırlar.

Sınav kazananlar , çalışmak istedikleri kurum ve kurulaşlar ve meslek puanları, bu puanların eşitliği halinde eş durumları gözönüne alınarak boş kadrolarına atanırlar.

Bazı Sağlık Personelinin Devlet Hizmeti Yükümlülüğüne dair 2514 sayılı kanunun 6 ‘ıncı maddesine göre asistalık sınavına girip kazananlırın atamaları Devlet hizmeti yükümlülüğü bitirdiklerindeyapılır.

Tababet Uzmanlık Kurulunun Görevleri :

MADDE 13. Tababet Uzmenlık Kurulu Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının seçeceği 6, kuruluş tarihi sırasıyla 2 …fakültesinin 2 yılda bir seçecekleri birer, Gülhane Askeri Tıp Akademisinin seçeceği 1, Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü’nün seçeceği 1 ve Türk Tabipler Birliği Merkez Konseyinin seçeceği 1 üyeden oluşur.

Yukarıda adı geçen kurumlar asıl üye sayısı kadar da yedek üye bildirirler.

Tababet uzmanlık kurulu, Sağlık ve Sosyal yarım Bakanlığının çağrısı üzerine toplanır. İlk toplantıda Kurul, başkanını kendi üyeleri arasından seçer Toplantılar en az 8 üyenin katılması ile açılır ve kararlar oy çokluğu ile alınırn. Oylarda eşitlik halinde, başkanın bulunduğu tarafın aynı üstün sayılır.

Tababet Uzmanlık Kurulu Üyelerinin Nitelikleri, Görev Süreleri ve kurulun Çalışma Şekli :

MADDE 14. Kurumlarınca Tababet Uzmanlık Kuruluna seçilecekz asıl ve yedek üyelerin asistan yetiştirmeğe yetkili uzman olması şarttır.

Bunların hizmet süreleri 2 yıl olup, süresi bitenler tekrar seçilebilirler.

Tababet Uzmanlık Kurulunun çalışma şekli ve bununla ilgili diğer hususlar 11 nci maddede sözü edilin yönetmelikle belirtilir.

Tababet Uzmanlık Kurulunun Görevleri :

MADDE 15. Tababet Uzmanlık Kurulunun görevleri, tıp fakülteleri, diş hekimliği fakülteleri ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi dışında;

Asistan yetiştirmeğe yetkili kılınacak sağlık kurum ve birimlerinin niteliklerini,
Asistan yetiştirmeğe yetkili kılınacak sağlık kurum ve birimlerinin niteliklerini,
Asistan yetiştirmeğe yetkili kılınacak uzmanların niteliklerini,
Asistanlığa giriş sınav sorularının hazırlanması ve sonuçlarını değerlendirilmesi esaslarını,
Uzmanlık sınav jürilerinin oluşum esaslarını,
Uzmanlık sınav şeklinin esaslarını,
saptamaktır.

Yetkinin Kaldırıllması:

MADDE 16. Tababet Uzmanlık Kurulunun koyduğu esasları göre niteliklerini kaybeden sağlık kurum ve birimleriyle uzmanlara tanının yetki , Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanllığı’ınca geri alınır ve buradaki asistanlar, durumu müsait olan diğer bir sağlık kurumu veya birimine nakledilirler.

Yan Dal Asistanlığı :

MADDE 17. Yan dal için asistanlır sınavı yapılmaz , Şu kadar ki, yan dal asistanlığına buyvurmak için uzmanlık ana dallında ve yurt içinde en az 2 yıll meslek uygulanması yapmış olmak şarttır.

Bu niteliği taşıyan asistan olmak istedikleri yan dal şefince uzmanlıktaki başarıları, uzman olduktan sonraki mesleki yayımları ve yabancı dil bilgileri gözönünde tutulmak suretiyle yapılacak teklif üzerine kadro olanakları içinde atanırlar.

Asistanların Yeterlilik Fişi :

MADDE 18. Asistan yetiştiren şefler asistanların birinci derecede amiri olup 6 ayda bir bunların meslek bilgileri meslek uygulama, görevi bağlılık , çalışma ve yönetme yetenekleri ile ahlaki durumlarına dair yeterlik fişlerine görüş ve kanaalarını yazıp gizli olarak sağllık kurumlarının baştabib veya müdürlerine verirler. Bu fişler, tıp fakülteleri diş hekimliği fakülteleri ve Gülhane Askeri Tıp Akademisinde yeetkili organlara, diğer kurumlarda Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına gizli olarak gönderilir .

Bu belgeler üzerinde yapılacak inceleme ve değerlenderme sonucunda bir defa olumsuz not alan asistan yazı ile uyarılır. Üst üste iki defa defa olumsuz not alan asistanın çalıştığı sağlık birimi değiştirilir. Aynı kurumda başka birim olmaması halinde kurum değiştirilir.

Üç defa olumsuz not alan asistanın hizmek süresi ne olursa olsun asistanlıkla ilişiği kesilir.Bu suretle asistanlıkla ilişiği kesilenler bir daha aynı uzmanlık dalına asistan olarak alınamazlar.

Asistanlıktan Sayılamayacak Süreler:

MADDE 19. Yıllık kanuni izin süresi dışında , eylemli olarak asistanlıkta geçmeyen süreler, 5’ nci madddede yazılan asistanlık sürelerine eklenir.

Asistan Tezi

MADDE 20. Asistanların , uzmanlık sınavına girebilmek için , o uzmanlık dalına ait bir konu üzerinde tez hazırlamaları zorumludur. Tez konusu, klinik veya laboratuvar şefi tarafıdan seçilir ve asistanlık sürelerinin en geç ilk yarı süresi sonunda asistana bildirilir. Tezler uzmanlık dalı ile ilgili orjinalliği haiz bilmsel bir inceleme ve araştırma niteliği olur ve asistanlık süresinin bitimenden 4 ay önce değerlendirlmek üzere tez değerlendirlme jürisine verlir .Jüri, tezi 30 gün içende inceleyeerek görüşünü bildirmek zorumdadır.

Tez Değerlendirme Jürilerinin Kuruluşu ve Tezlerin Değerlendirlmesi;

MADDE 21. Tez değerlendirme jürisi 3 kişiden oluşur. Birisi ilgili asistanın şefidir ; diğer iki üye baştabib veya müdür tarafından aynı dal veya bu daha yakın dal şeflerinden seçilir. Jüri üyeleri çekimser kalamzlar. Tezin reddi halinde yazılı gerekçeyle sonuç asistana bir hafta içinde bildirilir.

Tezi Kabul Edilmeyen Asistanlar:

MADDE 22. Tezi kabul edilmeyen asistanlar, jürinin gerekçesindeki esaslara göre sonucun kendilerine tebliğinden itibaren en geç 6 ay içinde gereken düzeltmeleri yaparak aynı tezi değerlendirme jürisine verirler. Bu defa da tezi reddedilen asistanların asistanlıkla ilişkileri kesilir.

Uzmanlık Sınav Zamanı :

MADDE 23. Tıp fakülteleri, diş hekimliği fakülteleri ile Gülhane Askeri Tıp Akademisi dışında uzmanlık sınavları yılda en az iki defa olmak üzere Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca ilan edilen zamanlarda ve her bölgede, her uzmanlık dalı için saptanan uzmanlık sınav <jürileri tarafından yapılır. Sınav sonuçları o yer Sağlık ve Sosyal yardım Müdürlüğü yolu ile 15 gün içinde Bakanlığa bildirilir.

Uzmanlık Sınav Jürisinin Kuruluşu :

MADDE 24. Tıp fakülteleri, diş hekimliği fakülteleri ile Gülhane Askeri Tıp Akademisi dışında uzmanlık sınavı jürinin kuruluşu, çalışma şekilleri ve bunlarla ilgili diğer hususlar, Tababet Uzmanlık Kurulunun saptayacağı esaslara göre 11 inci maddede sözü edilen yönetmelikte belirtilir.

Uzmanlık Ssınavına Girebilme ve Başarı Durumunun Saptanması:

MADDE 25. Uzmanlık sınavına girebilmek için asistanlık süresinin tamamlanması ve asistanlık tezinin tez değerlendirme jürisince kabulü gerekir.

Teorik ve pratik uzmanlık sınavının ne şekilde yapılacağı ve sonuçların hangi ölçülere göre değerlendirileceği ve uzmanlık sınav tutanağının ne biçimde düzenleneceği tababet Uzmanlık Kurulunun koyacağı esaslara göre 11 inci maddede sözü edilen yönetmelikte belirtilir.

Uzmanlık sınavında başarı gösteremiyenler asistanlıkla ilişkileri kesilmeksizin sonraki ilk dönemde uzmanlık sınavına girerler. Bu dönemde de başarısız olanların asistanlıkla ilişkileri kesilir.

Ancak, bunlar sonraki ilk dönemde bir defa daha sınava girerler. Bunda da başarı gösteremiyenler artık o dalda uzman olamazlar.

Yurt dışında yapılan asistanlıklar ile ilgili işlemler:

MADDE 26. Yurt dışında uzmanlık eğitimi vermeye yetkili bir sağlık kurumunda asistanlık yapmış olan Türk vatandaşlarının aldıkları belgeler, talepleri halinde, 5 inci maddeyle bu Tüzüğe eklenen Çizelgede belirtilen eğitim süreleri ve Türkiye'de merkezi asistanlık giriş sınavından geçerek başarılı olup olmadıkları yönünden, bu Tüzük hükümleri çerçevesinde; biçimsel yönden Sağlık Bakanlığınca, bilimsel yönden de tıp fakülteleri veya eğitim hastanelerince oluşturulacak bilim jürilerince incelenir.

Bu inceleme sonunda:

A) Yurt dışında asistanlıkta geçen süreler, 5 inci maddeyle bu Tüzüğe eklenen Çizelgede öngörülen sürelerden az ise, ilgilileri, merkezi asistanlık giriş sınavına girmek zorundadırlar. Bu sınavda başarılı olanlar, dört ay içerisinde uzmanlık eğitimine başlarlar. Uzmanlık eğitimine başlayanların yurtdışında geçirdikleri eğitim lsürelerinin asistanlık sürelerinden indirilmebilmesi için, ayrıca asistanlığa başladıktan sonra ilk açılacak Kamu Personeli Dil Sınavında veya Sağlık Bakanlığı tarafından Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezine yaptırılacak dil sınavında, eğitim gördükleri ülkenin dilinden 100 üzerinden 60 ve daha yukarı puan almış olmaları gerekir. Bu sınavda da başarılı olanların eğitim gördükleri ülkeden aldıkları belgeler değerlendirilerek, uygun görülen süreler, Türkiye’de yapacakları asistanlık sürelerinden düşülürl.

B. a) Yurt dışında asistanlıkta geçirdikleri süreler, ilgili dal için bu Tüzükte öngörülen süreye uygun ve uzmanlık belgesi almamış olduğu anlaşılanlar, tez verme koşulu da aranarak, üç defadan çok olmamak üzere 23 üncü maddede öngörülen uzmanlık sınavına girebilirler.

b) Yurtdışında asistanlıkta geçirdikleri süreler ilgili dal için bu Tüzükte öngörülen süreye uygun ve uzmanlık belgesi almış olduğu anlaşılanlar hakkında 27 inci madde hükümleri uygulanır.

C) Türkiye’de başladığı asistanlığı yurt dışında sürdürdüğü anlaşılanların, aynı dalda, yabancı ülkede asistanlıkta geçirdikleri süreler, Türkiye’de asistanlıktan ayrılış ve yurt dışında asistanlığa başlayış tarihleri arasındaki süre altı aydan fazla olmamak koşuluyla yurt içinde asistanlıkta geçen süre ile birleştirilmek suretiyle değerlendirilir. Bu süre Tüzükte öngörülen süreden az ise, eksik süre tamamlattırılır. Süreleri tam olduğu anlaşılanlar ile eksik süreleri Türkiye’de tamamlayanlar hakkında, yurt dışında uzmanlık belgesi almış olup olmamaları hallerine göre (B) bendi uyarınca işlem yapılır.

Türkiye’de asistanlığa başladıktan sonra yurtdışına gidenlerden ayrı dalda asistanlık yaplar hakkında durumlarına göre (A) veya (B) bendi hükümleri gereğince işlem yapılır.

D) Yurt dışında asistanlığa başlayan yabancı uyrukluların 7 inci maddeye göre asistanlığa alınabilmeleri için, esasları Sağlık bakanlığınca saptanan bir sınava girmeleri zorunludur. Bunların Türkiye’de yaptıkları asistanlık, Türk vatandaşlarının yurt dışındaki asistanlıkları gibi kabul edilerek değerlendirmeye tabi tutulur.

E) Tıpta uzmanlık eğitimi için resmi kurumlar adına yurt dışına gönderilecek olanların da, merkezi asistanlık giriş sınavında 100 üzerinde en az 50 puan almış olmaları gerekir. Bunlardan, uzmanlık eğitimini yurt dışında tamamlamadan Türkiye’de asistanlığa devam etmek isteyenlerin asistanlığa alınmalarında, durumlarına göre yukarıdaki (A) veya (B) bendi hükümleri uygulanır.

Yabancı Ülkelerde Uzman Olan Türklere Ait İşlem ve Uzmanlık Unvanı B

MADDE 27. Yabancı bir ülkenin uzman yetiştirmeye yetkili bir sağlık kurumundan uzmanlık unvanını kazananların belgeleri, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca incelenir.

Yapılan uzmanlık çalışmasının süresi, bu Tüzüğün 5 inci maddesinde öngörülen sürelere eşit ise, muvazzaf asker olmayan tabibler, Bakanlıkça saptanacat bir Türkiye tıp fakültesi öğretim üyelerinden muvazzaf asker tabipler Gülhane Askeri Tıp Akademisi profesörlerinden kurulu en az 3 kişilik bir jüre tarafından sınava tabi tutulurlar.

Sınavda başarı kazananların uzmanlık belgeleri Bakanlıkça tescil edililir.

Yabancı ülkelerde halk sağlığı uzmanı olan tabiplerin uzmanlık çalışmalarının süresi bu Tüzüğün 5 inci maddesinde öngörülen süreye eeşit ise, belgeleri Bakanlıkça tescil edilirl.

Yabancı Ülkelerden aldıkları uzmanlık belgelerini yukarıdaki esaslar çerçevesinde tescil ettirmeyenler uzmanlık unvanı kullanamazlar.

Tababet Uzmanlık Belgesi ve Tescili :

MADDE 28. Uzmanlık belgesinin şekil ve kapsamı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca saptanır. Bu şekil ve kapsama uymayan belgeler geçersizdir.

Uzmanlık sınavını kazananların uzmanlık belgeleri, jürilerce tutulan tutanağa dayanılarak, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenlenir ve tescil edilir.

Tescilin yapılmaması veya İptali :

MADDE 29. Asistanlığı bu Tüzükte belirtilen hüküm ve esaslara uygun olarak yapılmadığının anlaşılması halinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tescil işleminin yapılmamasına veya yapılmış ise iptaline yetkilidir.

Uzmanlık Yetkisi :

MADDE 30. Uzmanlık belgesi alan tabip ve diş tabipleri, kamu ve özel sektöre ait klinik, enstitü, laboratuvar veya diğer sağlık kurumlarında uzmanlakları ile ilgili tıbbi faaliyette bulunmak ve mesleklerini serbest olarak uygulamak yetkisine sahiptirler.

Bu tüzünğün 6 ıncı maddesi B bendinin b,c,d,e ve f fıkralarında belirtilen fakülte veya yüksekokul mezunu olup da bu Tüzük hükümlerine göre uzmanlık belgesi alanlar uzmanlıkları ile ilgili çalışmaları yapmaya yetkilidirler, hasta muayene ve tedavisi yapamazlar.

GEÇİCİ MADDE 1. Bu Tüzüğün yürürlüğe girdiği tarihte kardiyoloöi. Çocuk ruh sağlığı ve hastallıkları spor hekimliği , çocuk cerahi , göğüs cerrahi , kalp ve damar cerrahisiyle plastik ve rekonstrüktif cerrahi yan dallarında asistanlık çalışması yapmakta olanlarla yan dal asistllallnllık sınavını kazanmış olup da asistanlık çalışmasına hanüz başlamammış olanlar sınavı kazandıkları taarihte yürürlükte olan Tüzük hükümlerine tabidirler.

GEÇİCİ MADDE 2. Bu Tüzüğün yürürlüğe girdiği tarihte kardiyololoji bilim dalı buulunan tıp faküllltesi hastahenelerinde en az bir yıldan beri kardiyoloji ağırlıklı iç hastalıkları uzmanlık çalışması yapmakla olanlar, bu Tüzüğün yürürlüğe girmesinden itibaren iki ay içerisinde kurumlarına başvurmaları ver kardiyoloji bilim dalı başkanının kabulü halinde , kardiyoliji ana bilim dalında uzmanlık eğitimine devam ederler. Bunların iç hastalıkları uzmanlık eğitiminde geçirdikleri süreler kardiyoloji uzmanlığı süresirden sayılır.

GEÇİCİ MADDE 3. Bu Tüzük hükümleerine göre uzmanllık belgesi aldıktan sonra Yurt içinde vaya Yurt dışında beş yıl süreyle çocuk enfeeksiyon hastalıkları, neonatoloji yan dallarında araştırma ve inceleme yapmak ve bu alanda bilimsel yayınlarda buulunmak suretiyle bilgi , görgü ve becerilerini geliştirip bu dallarda uzmanlık belgesi almak isteyenleden bu Tüsüğün yayımı tarihinden itibaren iki ay içinde bayvurmaları halinde çalıymalarıyla ilgili belgeler Tababet Uzmanlık Kurulunca değerlendirilerek , uygun görülenlere Bakanlıkça uzmanlık belgesi düzenlenerek verilir ve uzmanlıkları tescil edilir.

GEÇİCİ MADDE 4. Tüzük hükümlerine göre İç Hastalıkları ana dalında uzmanlık belgesi aldıktan sonra Geriatri yan dalında Yurt içinde veya Yurt dışında beş yıl süre ile araştırma ve inceleme yapmak ve bu alanda bilimsel yayınlarda bunmak suretiyle bilgi, görgü ve becerilerinii geliiştirip bu dalda uzmanlık belgesi almak isteyenlerin, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ayy içinde başvurmaları halinde, çalışmalarıyla ilgili belgeler Tabebet Uzmanlık Kurulu’nca değerlendirilerek çalışmaları yeterli ve uygun görülenlere ,Bakanlık’ ça uzmanlık belgesi düzenlenerek verilir ve uzmanlıkları tescil edilir.

GEÇİCİ MADDE 5. Tüzük hükümlerine göre İç Hastalıkları ve Genel Cerrahi ana dallarında uzmanllık belgesi aldıktan sonra ilk ve Acil Yardım dalında Yurt içinde veya Yurt dışında beş yıl süre ile araştırma ve inceleme yapmak ve bu alanda bilimsel yayınlarda bulunmak suretiyle bilgi, görgü ve becerilerini geliştirip bu dalda uzmanlık belgesi almak isteyenlerin ,. Bu maddenin yürürlüğee girdiği tarihten itibaren üç ay içiinde başvurmaları halinde, çalışmalırıyla ilgili belgeler Tababet Uzmanlık Kurulu’nca değerlendirilerek çalışmaları yeterli ve uygun görülenlere , Bakanlık’ça uzmanlık belgesi düzenlenerek verilir ve uzmanlıkları tescil edilir.

EK MADDE 1. Bu Tüzükte gecen “ Gülhane Askeri Tıp Akademisi” deyimi “ Gülhane

Askeri Tıp Akademisi ve Fakültesi “ biçiminde değiştirilmiştir.

EK MADDE 2. Asistanlığa giriş sınavları, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanliğinca gerekli görüldüğü ve Yükseköğretim Kuruluyla anlaşma sağlandığı hallerde Öğrenci Seeçme ve Yerleştirme Merkezi ( ÖSYM) tarafından yapılır. Bu durumda başvuru, sınavın kapsamı ve biçimi , değerlendirme, seçme ve yerleştirme işlemlerini Sağllık ve Sosyal Yardım Bakanlığı ile Yükseköğretim Kurulu arasında düzenlenecek bir protokolle belirlenir.

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi’nin yürüttüğü asistanlığa giriş sınavlarında, bu Tüzüğün 8 ‘inci maddesinin birinci fıkrası, 9 ‘uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 10 ‘uncu maddesinin ikinci fıkrasının ilk cümlesi , 11 ‘inci maddeesinin birinci fıkrası , 12 ‘inci maddesi ile 15’inci maddesinin (d) bendi hükümleri uygulanmaz.

Yürürlük Hükümleri :

MADDE 31. 17 Ağustos 1962 gün ve 6/821 sayılı Kararname ile yürürlüğe konulan Tababet Uzmanlık Tüzüğü ile bu Tüzüğün bazı hükümlerinin değiştirillmesine ilişkin 10 Ağustos 1963 gün ve 6/2061 sayılı ,4 Ağustos 1964 gün ve 6/3381 sayılı ve 28 Temmuz 1969 gün ve 6/12214 sayılı Kararname ile yürülüğe konulan Tüzükler yürürlükte kaldırılmıştır.

MADDE 32. 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 9 uncu maddesine dayanılak hazırlanan ve Danıştayca incelenmiş olan bu Tüzük hükümleri Resmi Gazete ile yayımı gününde yürürlüğe girer.

MADDE 33. Bu Tüzük hükümlerini Adalet, Milli Eğitim ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı yürütür.
 

Kanun No: 5371

Kabul Tarili: 21.06.2005
 
 

             MADDE 1. — 7.5.1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununa aşağıdaki ek maddeler eklenmiştir.

             EK MADDE 3. — İlgili mevzuata göre yurt içinde veya yurt dışında öğrenimlerini tamamlayarak tabip, uzman tabip ve yan dal uzmanlık eğitimini tamamlayarak uzman tabip unvanını kazananlar, her eğitimleri için ayrı ayrı olmak kaydı ile Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı tarafından hazırlanan İlçelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralamasında yer alan;

             Altıncı grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerlerinde 300,

             Beşinci grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerleri ile altıncı grup ilçe merkezlerinde 350,

             Dördüncü grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerleri ile beşinci grup ilçe merkezlerinde 400,

             Üçüncü grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerleri ile dördüncü grup ilçe merkezlerinde 450,

             İkinci grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerleri ile üçüncü grup ilçe merkezlerinde 500,

             Birinci grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerleri ile ikinci grup ilçe merkezlerinde 550,

             Birinci grup ilçe merkezlerinde 600,

             Gün, Sağlık Bakanlığı veya Sağlık Bakanlığınca uygun görülen diğer kuruluşlarda Devlet memuru veya ilgililerin talebi halinde 10.7.2003 tarihli ve 4924 sayılı Kanuna tâbi sözleşmeli sağlık personeli olarak Devlet hizmeti yapmakla yükümlüdürler. Bu süreler ihtiyaca göre Sağlık Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile kısaltılabilir. Sürelerin hesabında fiilen çalışma esas olup, hafta sonu ve resmi tatil günleri fiili çalışmadan sayılır. Yıllık, mazeret ve hastalık izinli geçirilen günler ise yükümlülük süresine ilave edilir.

             Türk Silahlı Kuvvetlerinde veya yurt dışında kendi nam ve hesabına okuyarak Devletten öğrenci dövizi almadan tıp, tıpta uzmanlık veya yan dal uzmanlık öğrenimlerini tamamlayanlar Devlet hizmeti yükümlülüğüne tâbi değildir. Ancak; Türk Silahlı Kuvvetlerinde iki yıl görev yapmadan ayrılanlara da bu madde hükümleri uygulanır. Türk Silahlı Kuvvetleri hariç, herhangi bir kamu kurum veya kuruluşu adına öğrenim gören personelin bu Kanun hükümleri gereği yapacağı Devlet hizmeti yükümlülüğü, mecburi hizmet süresinden düşülür.

             EK MADDE 4. — Tıp fakülteleri dekanlıkları ve eğitim hastaneleri baştabiplikleri mezun olan veya uzmanlık ve yan dal uzmanlık öğrenimini tamamlayan tabip ve uzman tabiplerin isim ve adreslerini onbeş gün içinde Sağlık Bakanlığına bildirmekle yükümlüdürler. Diploma ve uzmanlık belgelerinin Sağlık Bakanlığınca tescil işlemlerini müteakip en geç iki ay içerisinde, Devlet hizmeti yükümlülüğü olan personel, atama yerleri ve atama işlemine ilişkin süreç internet sayfasında ilân edilir. Bu ilân tebligat yerine geçer.

             Eş durumu ve sağlık mazereti nedeniyle yapılacak atamalar hariç personelin görev yerleri, tercih hakkı verilmek sureti ile kurayla belirlenir. Atama sonuçlarının internet sayfasında ilânını müteakip, gerekli hallerde belgelerini tamamlamak üzere ilgili personele yirmi gün süre verilir. Devlet hizmeti yükümlülük süresi, personelin atandığı yerde göreve katılması ile başlar. Belge ile ispatı mümkün zorunlu sebepler olmaksızın süresi içinde göreve başlamayanlar ile başladıktan sonra ayrılanların görev yapmadıkları gün sayısı Devlet hizmeti yükümlülük süresine ilave edilir. Ancak ilave edilen süre, atama yerine göre belirlenen asıl süreden fazla olamaz.

             Devlet hizmeti yükümlülüğü kapsamındaki personel, bu görevlerini tamamlamadan mesleklerini icra edemezler.

             EK MADDE 5. — Tabipler, Devlet hizmeti yükümlülüklerine başlamadan veya tamamlamadan asistanlık veya yan dal asistanlık sınavlarına katılabilir ve uzmanlık eğitimine başlayabilirler. Eksik kalan Devlet hizmeti yükümlülüklerini, uzman tabip veya yan dal uzmanı olarak yapacakları Devlet hizmeti yükümlülüğüne ilave etmek suretiyle yerine getirirler. Ancak, birden fazla uzmanlık veya yan dal uzmanlık eğitimine başlanabilmesi için Devlet hizmeti yükümlülüğünün tamamlanması şarttır.

             Asistanlık, uzmanlık ve yan dal uzmanlık eğitimi ile askerlikte geçen süreler Devlet hizmeti yükümlülüğünden sayılmaz.

             EK MADDE 6. — Devlet hizmeti yükümlülüğünü yapmakta olan personel, mazeret ve zorunlu haller dışında başka yere atanamaz. Ancak deprem gibi olağanüstü hallerde geçici olarak bir ayı aşmamak üzere görevlendirilebilir. Mazeret, zorunluluk halleri veya tabip iken eksik kalan yükümlülüğünü uzman tabip olarak tamamlama gibi nedenlerle başka yere atanan personelin kalan yükümlülük süreleri, eski ve yeni görev yeri hizmet sürelerinin oranına göre belirlenir.

             Sözleşmeli sağlık personeli olarak Devlet hizmeti yükümlülüklerini yerine getiren personelden sözleşmesi feshedilenler, yükümlülüklerinin geri kalan kısmını Devlet memuru olarak tamamlarlar.

             Devlet hizmeti yükümlülüğü kapsamında yapılacak atamalar açıktan atama sayısına dahil edilmez.

             Devlet memuru veya sözleşmeli sağlık personeli olarak Devlet hizmeti yükümlülüğünü tamamlayanlar, talepleri halinde sürelerle ilgili sınırlamalara tâbi olmaksızın ilgili mevzuata göre kurum içi veya kurumlar arası naklen veya açıktan atamaya hak kazanırlar.

             Devlet hizmeti yükümlüsü personel, bu Kanun hükümleri dışında genel hükümlere ve ilgili Kurum mevzuatına tâbidir.

             MADDE 2. — Sağlık Hizmetleri Temel Kanununa aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

             GEÇİCİ MADDE 6. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte tıp fakültelerinde öğrenim görenler ile tıpta uzmanlık ve yan dal uzmanlık eğitimi yapmakta olanlar bu Kanunun ek 3 üncü maddesi hükümlerine göre Devlet hizmeti yapmakla yükümlüdürler.

             MADDE 3. — 31.12.1980 tarihli ve 2368 sayılı Sağlık Personelinin Tazminat ve  Çalışma Esaslarına Dair Kanunun 4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

             Madde 4. — 1 inci madde kapsamına giren personelden; il sağlık müdürlüğü ve başhekimlik görevini yürütenler hariç olmak üzere özel kanunlarına göre meslek ve sanatlarını serbest  olarak icra etme hak ve yetkisine sahip olanlar istedikleri takdirde, 1 inci maddede öngörülen tazminat hakkından yararlanmamak şartı ile serbest olarak çalışabilirler. Bunlara iş güçlüğü, iş riski ve teminindeki güçlük zamları veya bu mahiyetteki zamlar ödenmez.

             MADDE 4. — Sağlık Personelinin Tazminat ve  Çalışma Esaslarına Dair Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

             GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte il sağlık müdürlüğü ve başhekimlik görevini yürütenlerden mesleklerini serbest olarak icra etmekte olanlar, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde serbest meslek faaliyetlerine son vermek veya bulundukları görevlerden ayrılmak zorundadırlar.

             MADDE 5. — 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına "eczacılık" ibaresinden sonra gelmek üzere "köy ve beldelerdeki ebelik ve hemşirelik," ibaresi eklenmiştir.

             MADDE 6. — 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 33 üncü maddesine aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.

             İcap nöbeti tutan ve bu nöbet karşılığında kurumunca izin kullanmasına müsaade edilmeyen sağlık ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıfı personeline, her bir izin suretiyle karşılanamayan icap nöbeti saati için (her bir icap nöbeti süresi kesintisiz oniki saatten az olmamak üzere), yukarıda nöbet ücreti için belirlenen ücretin %30'u tutarında icap nöbet ücreti ödenir. Bu şekilde ücretlendirilebilecek icap nöbeti toplam süresi, aylık yüzyirmi saati geçemez.

             Bu madde uyarınca yapılacak ödemeler, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurumlarında döner sermaye bütçesinden ödenir.

             MADDE 7. — 11.4.1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

             Acil tıbbi yardım ve bakım ile sınırlı kalmak ve Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmeliğinde belirtilmek kaydıyla acil tıp teknikerleri ile acil tıp teknisyenleri hastaya müdahale edebilir, bu hususta lazım gelen iş ve işlemleri yapabilirler. Hastane öncesi acil tıbbi yardım veren personel özel tip kıyafet giyer.

             MADDE 8. — 13.12.1983 tarihli ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye  aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

             GEÇİCİ MADDE 10. — Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşlarında müfettiş ve Maliye Bakanlığında muhasebat kontrolörü veya bütçe kontrolörü unvanını ihraz edenler Sağlık Bakanlığı müfettişliği kadrolarına, aynı kurumlarda başmüfettiş ve muhasebat baş kontrolörü veya bütçe baş kontrolörü unvanını ihraz edenler ise Sağlık Bakanlığı başmüfettişliği kadrolarına, 18.7.1990 tarihli ve 90/671 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Tüzüğünde belirlenen öğrenim şartını taşımaları kaydıyla bir yıl içinde naklen atanabilirler.

             MADDE  9. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

             MADDE 10. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 4 Temmuz 2005
 

SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

     Kanun Numarası: 224
     Resmi Gazete
     Tarih: 12.1.1961; Sayı: 10705

     Genel Hükümler

     Kanunun gayesi:
     Madde 1 - İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinde bir hak olarak tanınan sağlık hizmetlerinden faydalanmanın sosyal adalete uygun bir şekilde ifasını sağlamak maksadiyle tababet ve tababetle ilgili hizmetler bu kanun çerçevesinde hazırlanacak bir program dahilinde sosyalleştirilecektir.

     Terimler:
     Madde 2 - Bu kanunda kullanılan terimlerin delalet ettiği manalar aşağıda gösterilmiştir:
     Sağlık: Sağlık, yalnız hastalık ve malüliyetin yokluğu olmayıp bedenen, ruhen ve sosyal bakımdan tam bir iyilik halidir.
     Sağlık hizmetleri: İnsan sağlığına zarar veren çeşitli faktörlerin yokedilmesi ve toplumun bu faktörlerin tesirinden korunması, hastaların tedavi edilmesi, bedeni ve ruhi kabiliyet ve melekeleri azalmış olanların işe alıştırılması (Rehabilitasyon) için yapılan tıbbi faaliyetler sağlık hizmetidir.
     Amme sektörü: Umumi ve mülhak bütçeli idarelerle hususi idareler ve belediyeler ve bunlara bağlı teşekküller, sermayesinin tamamı Devlet tarafından verilmek suretiyle kurulan iktisadi teşekküller, idare ve murakabeleri 3460 sayılı kanun hükümlerine tabi teşekkül ve müesseseler, hususi kanunlarla kurulan bankalar ve diğer teşekküller, sermayesinin yarısından fazlası Devletin veya yukarıda yazılı müesseselerin elinde bulunan teşekküller ve bunların aynı nispetle iştirakleri ile vücut bulan kurumlar amme sektörünü teşkil ederler.
     Sağlık personeli: Sağlık personeli, sağlık hizmetlerinde maaş, ücret, yevmiye ve mukavele ile istihdam edilen ve bu sahada mesleki eğitim görerek yetişmiş olanlardır.
     Bu hizmet sahasında çalışan ve yüksek eğitim yapmamış olanlar yardımcı sağlık personelidir.
     Sosyalleştirme: Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi vatandaşların sağlık hizmetleri için ödedikleri prim ile amme sektörüne ait müesseselerin bütçelerinden ayrılan tahsisat karşılığı herçeşit sağlık hizmetlerinden ücretsiz veya kendisine yapılan masrafın bir kısmına iştirak suretiyle eşit şekilde faydalanmalarıdır.
     Sağlık ocağı: Takriben 5000 - 10000 kişinin köyler grubu veya bir kasaba veya şehir ve büyük kasabalardaki mahalle grupları bir sağlık ocağını teşkil eder. Bunların il içinde idari taksimata uyması icabetmez.

     Temel prensipler:

     Madde 3 - (Mülga: 31/12/1980 - 2368/6 md.)

     Madde 4 - Amme sektörüne dahil kurumlardan maaş veya ücret almıyan ve hiçbir şekilde ayni ve nakdi menfaat sağlamayan hekim ve tababet şubeleri mensupları, -mer'i kanunların hükümleri dairesinde- mesleklerini serbestçe icraya ve hususi sağlık müesseseleri ve eczane kurmağa mezundurlar.

     Madde 5 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde yaşayanların -ücretini şahsen ödemek şartiyle- sağlık hizmetlerini gördürmek üzere istedikleri sağlık personelini veya müessese ve eczaneyi seçmek hakları mahfuzdur.

     Madde 6 - Türkiye Cumhuriyeti hudutları içinde yaşayan yabancı uyruklu şahıslar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanan bir yönetmelik hükümleri çerçevesinde ücret mukabili sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinden faydalanabilirler.
     4772 ve 5502 sayılı kanunlara tabi yabancı uyruklu sigortalılar sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinden faydalanırlar.

     Madde 7 - (Değişik: 4/7/1988-KHK-336/1 md.; Aynen Kabul:7/2/1990-3612/44 md.)
     Kamu sektörüne dahil kurumlarda çalıştırılacak sağlık personeli miktarı bu kurumların tabi bulundukları kanunların hüküm ve esasları dairesinde alınan kadroları aşmamak şartıyla Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından ilgili bakanlıkların da mütalaası alınarak yapılacak teklif üzerine Başbakanlıkça tesbit edilir.

     Madde 8 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde, Milli Savunma Bakanlığına bağlı teşekküller hariç amme sektörüne dahil kurumlara ait sağlık hizmetleri ilgili Bakanlıklarca müştereken hazırlanacak tüzükte gösterilen esaslar dairesinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından yürütülür.
     Sosyal sigorta kanunları gereğince sigorta muameleleri için lüzumlu belgeler, Çalışma ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından müştereken tesbit olunan esaslar dahilinde, sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri teşkilatınca tanzim edilerek İşçi Sigortaları Kurumuna verilir.

     Sosyalleştirme

     Sağlık Teşkilatının  Kuruluş ve vazifeleri:
     Madde 9 - Sosyalleştirilmiş sağlık hizmeti teşkilatı: Sağlık evleri sağlık ocakları, sağlık merkezleri ile hastaneleri, çeşitli koruyucu hekimlik teşekkülleri, sağlık hizmeti hususiyet arzeden yerler için kurulmuş sağlık teşekkülleri,sağlık müdürlükleri, bölge hastaneleri, bölge laboratuvarları, sağlık personeli yetiştiren eğitim müesseseleri, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı merkez teşkilatı ve diğer Bakanlık ve kurumlarda Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı ile işbirliği yapmak üzere kurulmuş olan dairelerden teşekkül eder.

     Madde 10 - Bir sağlık ocağının hizmeti en az bir hekim ve yeter sayıda yardımcı sağlık personelinden teşekkül eden bir ekip tarafından yürütülür. Köylerde bu ekibe yardımcı olarak tesis edilen sağlık evlerinde yardımcı sağlık personeli vazifelendirilir.
     Sağlık ocakları ve evleri her türlü koruyucu hekimlik hizmetleri, hastaların muayene ve tedavisi ile, sağlık ocağına kayıtlı şahısların sağlık sicillerini tutmakla mükelleftir. Ocak hekimleri yalnız kendi ocakları içinde adli tabiplik vazifesi görürler.
     Her ekibe sağlık hizmetlerini kifayetli bir şekilde yapacak motorlu veya gerekirse canlı nakil vasıtası, malzeme ve nüfusu 5000 den az olan yerlerde ikamet eden personele kira mukabili lojman tahsis edilir. Bu kira miktarı Maliye ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanacak bir yönetmelikle tesbit edilir.

     Madde 11 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği yerlerdeki her ilçede en az bir sağlık ocağı bulunur.
     Sağlık merkezlerindeki sağlık personeli, ocaklarda çalışan personelin her türlü koruyucu hekimlik ve tedavi hekimliği hizmetlerinde onlara rehber ve yardımcıdır. Bu hizmetlerden kendi uhdelerine verilenleri de bizzat ifa ederler. Sağlık merkezleri başhekimi kendisine bağlı sağlık ocaklarında çalışan personelin faaliyetlerini de denetler.
     Sağlık merkezlerinin personel kadrosu ihtiyaca göre Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca tesbit edilir. Her sağlık merkezinde kadrolarında yazılı sayıda motorlü vasıta, sağlık hizmetlerini kifayetli bir şekilde yapacak malzeme ve nüfusu 5000 den az olan yerlerde personele lojman verebilirler.

     Madde 12 - Hastaneler, sağlık ocaklarından veya sağlık merkezlerinden veya diğer hastanelerden gönderilen veya durumları acil müdahaleyi icabettiren veya 13 üncü madde hükümlerine göre müracaat eden hastaları ayakta veya yatarak tedavi etmek ve uhdelerine verilen koruyucu ve sosyal sağlık hizmetlerini yapmakla mükelleftirler. Hastanelerdeki sağlık personeli sağlık ocakları ve sağlık merkezleri personelinin mesleki tekamülüne de yardım ederler.

     Sağlık hizmetlerinin yürütülmesi:
     Madde 13 - Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinden faydalanmak istiyen, acil vakalar hariç, evvela sağlık evine veya sağlık ocağına başvururlar. Köylük bölgelerde sağlık ocağı hekimleri tedavi edemedikleri vakaları, güç olması muhakkak bulunan doğumları sağlık merkezine, hastaneye sevki gereken acil vakaları hastaneye yollarlar, Sağlık ocağında hekim bulunmadığı hallerde yardımcı sağlık personeli hastaları kendi selahiyetleri dahilinde olan müdahaleyi mütaakıp gerekirse sağlık merkezine veya hastaneye sevkedebilir. Sağlık merkezinde tedavisi mümkün olmıyan hastalar veya mütehassıs müdahalesini icabettiren doğumlar hastanelere veya doğumevlerine sevkedilir.
     Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde sağlık ocağı sağlık merkezi ve hastanelerde hizmetin nasıl yürütüleceği Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca hazırlanan bir yönetmelikle tesbit edilir.

     Madde 14 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde hasta muayene ve tedavisi bu kanunun 16 ncı maddesi hükümleri dairesinde ücrete tabi olan ilaç bedelleri ve aşağıda zikredilen haller hariç parasızdır.
     a) Sağlık ocağı tarafından sevkedilmedikleri halde sağlık merkezlerine veya hastanelere veya sağlık merkezi ve bir hastaneden diğer bir hastaneye sevkedilmeden hastanelere müracaat edenler (Acil vakalar hariç),
     b) Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmediği bir bölgeden gelip de müracaat ettiği ocak bölgesinde ikametleri 90 günü aşmamış olanlar (Mahallin mülki amirlerinden fakirlik belgesi alanlar hariç),
     c) Bölgede yaşayan halkın çalışma saatleri nazarı itibara alınarak tayin edilen mesai saatleri dışında ve tatil günlerinde nöbetçi olmayan hekim ve yardımcı sağlık personeline muayene ve tedavi olmak istiyenler,
     Sosyalleşmiş bölgelerden herhangi bir sebeple geçici olarak ayrılan ve kendi ocak hekimleri tarafından verilen sağlık fişlerini ibraz edenlerin muayenesi bulundukları yerlerdeki ocak hekimleri veya bunların hastayı sevkettikleri müesseselerde veya şahıs sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmediği bir bölgeye gittiği takdirde orada Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca tayin edilen müesseselerde ücrete tabi değildir.

     Madde 15 - (Değişik: 8/5/1969 - 1175/1 md.)
     Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde, hastaların muhtaç olduğu ilaç ve tedavi vasıtaları köylerde ve serbest eczanesi bulunmayan yerlerde sağlık teşkilatınca veya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından işletilen eczaneler ve ecza dolapları tarafından 209 sayılı Kanun ve bununla ilgili yönetmelik hükümleri dahilinde döner sermaye verilen Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bağlı kurumlarca temin edilir. Bu eczane ve ecza dolapları ile teşekküller serbest meslek icra eden hekimlerin muayene ve tedavi ettikleri hastalara da ilaç satarlar.

     Madde 16 - Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri gören teşekküller tarafından parasız veya bedelinin bir kısmı veya tamamı hastalar tarafından ödenerek alınacak ilaç ve tedavi vasıtalarının listeleri her yılın ilk ayında Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından ilan edilir. Liste harici ilaç ve tedavi araçları bedeli hastalar tarafından ödenmek suretiyle alınır.

     Sosyalleştirmenin tatbik ve teşmili:
     Madde 17 - Bir bölgede sağlık hizmetlerinin iyi bir şekilde yürütülmesi için gereken tesisler, lojmanlar,malzeme, araçlar ve personel temin edilmeden o bölgede sosyalleştirme planı tatbik edilemez.

     Madde 18 - (Değişik: 4/7/1988 - KHK - 336/1 md.; Aynen Kabul: 7/2/1990 -3612/45 md.)
     Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi hususundaki planın tatbikatına rehber olmak üzere gereken kılavuz bölgelerin nerelerde kurulacağı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının teklifi üzerine Başbakanlıkça kararlaştırılır.
     Sosyalleştirme planı bütün yurda kademeli surette teşmil edilirken sağlık hizmetlerinin hangi bölgelerde ve ne zaman sosyalleştirileceği de Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının teklifi üzerine Başbakanlıkça tesbit edilir.

     Madde 19 - Amme sektörüne dahil kurumlara bağlı sağlık idare ve teşkilatında yardımcı sağlık personeli yetiştiren okullarda ve kendi mensuplarına veya muayyen meslek gruplarına sağlık hizmeti yapan kurumlarda çalışan personele bu kanunun 3 ve 26 ncı maddelerinin hükümlerinin ne zaman tatbik edileceği bağlı oldukları bakanlıkların, aynı hükümlerin Tıp Fakültelerinde tatbik tarihi, üniversite senatosunun kararı ve Milli Eğitim Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından kararlaştırılır.

     Madde 20 - (Değişik: 23/6/1983 - 2858/1 md.)
     Sağlık hizmetlerinin bütün yurt sathında sosyalleştirilmesi en geç 1992 yılı sonuna kadar gerçekleştirilir.
     Özel daire, genel kurul, ve mahalli sağlık kurulları:

     Madde 21 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi işlerini planlamak ve Bakanlığın diğer daireleri ile işbirliği yaparak yürütmek üzere Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığında bir (özel daire) kurulur.

     Madde 22 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi faaliyetlerinin yürütülmesi ve değerlendirilmesi konusunda Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına görüşlerini bildirecek, tavsiyelerde bulunacak ve bu konuda halk ve çeşitli kurumlar arasında işbirliği sağlayacak bir Genel Kurul teşkil edilir. Bu Kurul Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığından tayin edilecek veya vazifelendirilecek yeter sayıda mütehassıs ile Üniversitelerin, Bakanlıkların, Devlet Planlama Teşkilatının, İşçi Sigortaları Kurumunun, Türk Tabipleri Birliğinin, Türk Eczacılar Birliğinin, Türk Veteriner Hekimleri Odaları Birliğinin göndereceği salahiyetli temsilcilerle il sağlık kurullarının göndereceği birer temsilciden teşekkül eder. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının talebi üzerine yukarıda adı zikredilmeyen kurumlar da Genel Kurula daimi veya muvakkat temsilci gönderir.
     Genel Kurul mütat olarak yılda bir kere toplanır. Kurulun Başkanı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı veya Genel Kurulun görevlendireceği bir zattır. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı, Genel Kurulu veya Genel Kurulun bazı üyelerinden teşkil edeceği istişare kurullarını toplantıya çağırmağa salahiyetlidir.
     Genel Kurul Üyelerinden 3656 ve 3659 sayılı kanunlara tabi olup da toplantılara Ankara dışından geleceklere kanuni yollukları Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından, bunların dışında kalanlara yollukları Maliye ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından tesbit edilen esaslar dahilinde ödenir.

     Madde 23 - Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri teşkilatı ile halk arasındaki münasebeti temin maksadiyle sağlık ocaklarında, Sağlık merkezlerinde ve illerde, sağlık kurulları kurulur. Bu kurulların kuruluşu, çalışma tarzları ve toplantı zamanları Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanan bir yönetmelikle tayin edilir.
     Bu kurullar halkın sağlık teşkilatından istediği hususları ilgililere duyurur. Hizmetlerin başarı ile yürütülmesi için halkın eğitilmesine ve teşkilat ile maddi ve manevi işbirliği yapmalarına yardım ederler.

     Personele dair hükümler:
     Madde 24 - (Değişik: 8/5/1969 - 1175/3 md.)
     Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinde vazife alanlar, vazifeye başladıkları günden itibaren mukavele imzalamaya mecburdurlar.
     Bu mukavele 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olamaz. Mukavele müddeti zarfında ilgili kurumlar mukaveleli personeli lüzumu halinde sosyalleştirme bölgesi içinde herhangi bir mahalle ve sağlık vazifesine nakledebilirler.
     Mukavele müddetinin hitamından en geç 1 ay evvel mukavelenin yenilenmiyeceği bildirilmediği takdirde mukavele birer yıllık sürelerle uzatılmış sayılır.
     Bir yıldan fazla mukavele imzalanmış olması halinde, bir yıllık hizmetten sonra sebep gösterilmeksizin 3 aylık bir ihbar müddetine riayet kaydiyle mukavele her zaman için fesih edilebilir.
     Tayin edildikleri yere gitmiyenler veya vazifesini terk edenlerin mukaveleleri feshedilerek hizmetten çıkarılırlar. Bu suretle hizmetten ayrılanlar bir yıl süre ile kamu sektöründe herhangi bir göreve tayin edilemezler ve çalışmakta oldukları ilde veya daha önce mukavele ile çalıştıkları illerde bir yıl süre ile serbest sanat icra edemezler.

     Madde 25 - Sağlık hizmetleri sosyalleştirilmiş illerde çalıştırılan hekimlerin istihdam yetkisi Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına, yardımcı personelin istihdam yetkisi ise İl Sağlık Müdürlerine aittir. Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri personeli tayin edildikleri vazife dışında, tayin makamı tarafından uygun görüldüğü hallerde amme sektörüne ait başka bir sağlık hizmetini de günlük resmi mesai süresini aşmamak şartiyle ek ücret veya maaş almadan ifa ederler.Mahallin sağlık amiri, sağlık personeline zaruret halinde kısa süreli geçici vazifeler verebilir.

     Madde 26 - Sağlık ve Soysal Yardım Bakanlığı veya ilgili Bakanlık Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmiş olduğu bölgelerde kadro mevzuu olan hizmetlerinde mukavele ile sağlık personeli istihdam eder.
     Sağlık personeline mukavele ile verilecek ücret miktarları bu meslek mensuplarının umumi serbest kazanç seviyeleri, hizmet süreleri, ihtisasları, işgal ettikleri mevkiin önemi, yaptıkları vazifenin ağırlığı ve çalıştıkları bölgelerde maruz kaldıkları mahrumiyet şartları göz önüne alınarak Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının teklifi ve Devlet Personel Dairesinin tesbit ettiği esaslara göre Bakanlar Kurulunca tayin olunur.
     2847, 3656 ve 3659 sayılı kanunlara tabi daire ve teşekküllerde istihdam edilen personelden sosyalleştirilmiş bölgelerde istihdam edilenlerin istihdamları müddetince emeklilik, kıdem ve terfi hakları mahfuzdur. Bu gibi kimseler sosyalleştirilmiş bölgelerden ayrıldıkları zaman iktisap etmiş oldukları emeklilik ve terfi dereceleri nazarı itibara alınarak nakil ve tayinleri yapılır.

     Madde 27 - Ücret mukabili muayene ve tedavi edilen hastalardan ücret, hizmeti yapan sağlık personeli tarafından, makbuz mukabilinde tahsil edilir.

     Madde 28 - Sosyalleştirilmiş hizmetlerde çalıştırılan karı veya kocanın aynı mahalde ayrı iki teşekkülde çalıştırılmaları mümkün değilse bunlar aynı hizmet yerine tayin edilebilirler.

     Mali hükümler:
     Madde 29 - (Değişik: 30/5/1963 - 243/1 md.)
     Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi ile ilgili her çeşit inşaat ile bunlara gerekli yapı kısımlarının imal ettirilmesi, her türlü malzemenin alımı, taşıma ve depolama işleri için girişilecek yüklenmeler geçici ve kesin teminat hükümleri saklı kalmak şartiyle 2490 sayılı kanunun diğer hükümleri uygulanmamak, 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun 135 inci maddesindeki % 20 nispeti % 30 olarak uygulanmak şartiyle, Bayındırlık Bakanlığınca merkezde ve illerde emaneten, mahdut eksiltme suretiyle veya birden fazla firmalar arasında pazarlıkla gerçekleştirilir.
     Bayındırlık Bakanlığı lüzumu halinde inşaat için gerekli personel ve araçları inşaat ödeneğinden sağlayabilir.

     Madde 30 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde amme sektörüne dahil kurumların sağlık teşekküllerine ait binalar, malzeme, ilaç ve eşya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının lüzum gösterdiği ve iş emniyetini tehdit etmediği takdirde aşağıdaki esaslar dairesinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına devrolunur:
     a) Devlete ait binalar Maliye Bakanlığınca Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı emrine tahsis olunur.
     b) Sermayesinin tamamı Devlete ait iktisadi teşekküllerden Hazineye devredilecek binaların iktisap bedellerinden amortisman bedelleri çıkarıldıktan sonra geri kalan bakiye bu teşekkülün sermayesinden tenzil edilir. Binalar Hazine adına tescil edildikten sonra Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı emrine verilir.
     c) Bir kısım sermayesi hakiki veya hükmi şahıslara ait olan amme sektörü müesseselerinin malı olan binaların devrinde Devlet hissesine düşen kısım hakkında (b) fıkrasındaki gibi muamele yapılır. Hakiki ve hükmi şahısların hissesi kendilerine ödenir.
     d) İşçi Sigortaları Kurumuna ait sağlık tesisleri, binaları, tıbbi malzeme, eşya ve ilaçlar, iktisap bedeli verilmek suretiyle, Sağlık ve Sosyal Yardım ve Çalışma Bakanlıkları tarafından müştereken tesbit edilecek esaslar dairesinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına devredilir.
     (a), (b) ve (c) fıkralarında yazılı binalarla eşya, malzeme ve ilaçların devrine ait diğer hususat Maliye, Sağlık ve Sosyal Yardım ve ilgili Bakanlıklar arasında müştereken tesbit edilecek esaslara göre yürütülür.

     Madde 31 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde hususi tababet icra edenlerin - istedikleri takdirde - sanatlarını icra için kullandıkları alet, makine, cihaz ve malzemeden işe yarar olanlar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından satın alınabilir. Satın alma bedeli; malzemenin maliyeti, amortismanı, satın alındığı tarihteki rayiç fiyatı gözönünde tutularak Maliye, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından kurulacak bir komisyon kararı ile tayin olunur.

     Madde 32 - Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinde ücretli olarak muayene ve tedaviye tabi şahıslardan alınacak ücretlerin miktarı Maliye ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından müştereken tesbit ve ilan olunur.

     Madde 33 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde belediye sağlık hizmetlerinden olan su, lağım, mezbaha ve temizlik işleri, umumi yerlerin, taşıtların ve meskenlerin teftişi, haşarat ve gıda kontrolü, mezarlıklar gibi çevre sağlığı hizmetleri belediyeler tarafından yürütülür.
     Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde belediyelerin çevre sağlığı hizmetleri dışında kalan sağlık hizmetleri, hükümet tabipliği vazifeleri ve belediyenin çevre sağlığı hizmetlerinin murakabesi sağlık ocakları hekimleri tarafından ifa edilir ve bu bölgelere ayrıca hükümet tabibi tayin edilmez.

     Geçici Madde 1 - Bakanlar Kurulu tarafından tesbit edilecek olan kılavuz bölgelerde sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi için hazırlıklara 1 Mart 1962 de ve tatbikata Bakanlar Kurulunun tesbit edeceği tarihte başlanır.
     Sosyalleştirme - Kılavuz bölgelerde elde edilen neticeler gözönüne alınarak en geç 1 Mart 1964 den itibaren kademeli olarak yurda teşmile başlanır.

     Geçici Madde 2 - Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmediği bölgelerde amme sektörüne bağlı kurumlarda sağlık hizmetleri kendi usul ve mevzuatına göre yürütülür.

     Geçici Madde 3 - Amme sektörüne dahil kurumların, sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgeler dahilinde bulunmakla beraber sosyalleştirmenin henüz teşmil edilmediği bölgelerdeki mensuplarının hizmetine de cevap veren Sağlık müesseselerinin 35 inci madde hükümleri gereğince Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına devri, kurumu talep ettiği takdirde sosyalleştirmenin bu kurumun teşkilatı olan her yere teşmil edilinceye kadar tehir edilir.

     Geçici Madde 4 - (8/5/1969 - 1175/4 md. ile eklenen numarasız geçici md.hükmü olup madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
     Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce mukavele imzalamış olan sağlık ve yardımcı sağlık personeli de değişik 24 üncü madde hükümlerinden faydalanırlar.

     Madde 34 - Bu kanun neşri tarihinden itibaren yürürlüğe girer.

     Madde 35 - Bu kanunu yürütmeğe Bakanlar Kurulu yetkilidir.